Ria Kock

Vader # 04

2012-02-11T01:06:00.001-08:00

Al wat wenselijk is...

2011-12-24T08:32:00.000-08:00

Expositie kathedraal Skara, Zweden, juli 2011

Fijne feestdagen en alle goeds voor een gezond en gelukkig
2012!

Vader # 03

2011-11-18T03:20:00.000-08:00

Waterval #01

2011-09-09T14:42:00.000-07:00

De Låtefossen

Fotografie en postcrossing

2011-08-19T01:23:00.000-07:00

Jean-Honoré Fragonard
A young girl reading c. 1776

Ik verzamel ansichtkaarten van lezende vrouwen. Vorig jaar mei was ik een paar weken in de VS. Ik verbleef o.a. een paar dagen in Tucson (Arizona). Twee weken geleden ontving ik via Postcrossing heel attent een ansichtkaart met een lezend meisje, van een postcrosser met de profielnaam Otoko. We hebben inmiddels een aantal keren heen en weer gemaild. Naast allerlei andere gezamenlijke interesses blijkt hij ook van fotografie te houden. Op korte afstand van zijn huis in Tucson bevindt zich The Center for Creative Photography. Ik ben daar in 2010 niet geweest, maar ik blijk wel een boek te hebben van deze instantie "Original sources: Art and Archives at the Center for Creative Photography", uit 2002. Geweldig toch, zo'n toeval! Het heeft me meteen het boek weer ter hand doen nemen. Geen idee meer waar ik het vandaan heb gehaald, maar dat zou wel eens bij de Slegte kunnen zijn geweest.

Ik zie nu in het boek dat het CCP ook een website heeft. Ga ik zo nog even verder neuzen. Het centrum is 36 jaar geleden opgericht door de grote meester Ansel Adams (1902-1984).
Waar gewone post in je brievenbus niet allemaal toe kan leiden!

Bruiloft met duiven symboliek

2011-06-30T18:46:00.000-07:00

Neef Joost getrouwd met zijn Angelique

In case I'am lost!

2011-06-17T03:11:00.000-07:00

Helaas, niet bekend van wie dit verloren knuffelbeestje is!

In den vreemde # 02

2011-03-12T03:04:00.000-08:00

Two men and a baby

Muley Point, VS, 2010
Man met baby is leerkracht in Kayente, 50 mijl verderop en vanaf hier te zien. Dagje op stap zonder moeder de vrouw. Ik vraag me af wat zij van dit uitstapje vindt, met al dat geklauter over de rotsen met hun baby!

In de verte Monument Valley

Hoera!

2011-03-04T13:32:00.000-08:00

Eindelijk weer een website, gewoon op mijn domeinnaam riakock.nl
Geen prachtig ontworpen, gepersonaliseerde site, maar wel één waar ik goed mee uit de voeten kan voorlopig. Functioneel, het gaat toch in eerste instantie om de foto's!

Er moet nog het nodige werk aan verricht worden, ik ben nog bezig met uploaden en ook sommige teksten behoeven nog aanpassing en/of verbetering, maar het begin staat er.

Reacties zijn van harte welkom!

Zoon # 01

2011-02-26T14:38:00.000-08:00

Februari 2010

Zoon laat zich over het algemeen niet graag fotograferen, maar gelukkig zijn er uitzonderingsmomenten!

Vader # 02

2011-02-18T13:28:00.003-08:00

Zondag 13 februari 2011

Dordrecht e.o. # 01

2011-02-11T02:54:00.001-08:00

Wieldrechtse Zeedijk, februari 2011

Meer bewegen schijnt goed te zijn voor dit tobbende lijf, ik ben dus gaan wandelen. (En ik ga sinds kort naar fitnes, maar daar heb ik nu al weer mijn twijfels over, grr.)! Ik fiets niet naar mijn werk, maar ga lopen, want dan doe ik er twee keer zo lang over.
Op de wandeling gaat natuurlijk mijn camera mee, want zo kan ik het nuttige met het aangename verenigen. Ik kijk altijd graag naar het blog van Jaap Bijsterbosch
Deze fotograaf laat met een grote regelmaat foto's zien van Diemen, Diemer Plek, maar ook zijn zelfportretten en andere thema's kan ik erg waarderen. Bij mij ontbreekt de regelmaat, maar ik heb wel vaker gedacht wat meer structuur aan te brengen d.m.v. terugkerende thema's. Nu dan Dordrecht e.o. Ik hou erg van het late licht, dit huis ziet er op een grauwe dag als vandaag weer heel anders uit dan ik hier laat zien.

In den vreemde # 01

2011-01-21T06:59:00.000-08:00

Zoveel vakantiefoto's die maar liggen te "versloffen", nou ja, groot aantal digitaal dan de laatste jaren. Tijd om er eens wat meer mee te doen. Ik begin met een foto uit de laatste vakantie naar Istanbul.

Theater # 04

2011-01-15T07:41:00.000-08:00

Deze foto prijkt voorlopig bij mij aan de wand. Klein experimentje om op metallic af te drukken en te laten verkleven op heldere perspex en dibond. Gaaf effect!

Tentoonstelling

2011-01-12T08:51:00.008-08:00

Een hedendaags monument
Zes fotografen geïnspireerd door Schouwburg Tilburg

Voor Schouwburg Tilburg is 2011 een jubileumjaar: op 1 maart viert de Tilburgse schouwburg zijn 50-ste verjaardag. Fotografencollectief Föhn bijt de spits af in dit bijzondere jaar vol jubileumactiviteiten.

Theaters Tilburg, in samenwerking met Kunstpodium T, nodigden de fotografen van het collectief uit om te verbeelden wat hen opvalt, verrast, verwondert en inspireert aan de schouwburg. Het bijzondere resultaat is te zien in een speciaal voor het jubileum samengestelde foto-expositie.

Fotografencollectief Föhn werd opgericht in 2008. Aan deze expositie doen zes van de tien leden van dit collectief mee n.l.: Anjes Gesink, Claudia den Boer, Erik Klein Wolterink, Lisa Jacobs, Mariska van Zutven en Ria Kock.

Exposanten:
• Erik Klein Wolterink wekt het terrein van 1958 waarop de schouwburg werd gebouwd, weer tot leven, vermengt heden en verleden.
• Anjes Gesink laat de opperste concentratie zien van verschillende dansers die optraden in de schouwburg, van de opwarming tot de ontlading na de voorstelling.
• In de foto’s van Lisa Jacobs krijgen alledaagse zaken in de schouwburg hun eigen podium, we zien hoe zelfs een opslagruimte iets theatraals krijgt en hoe alles in het gebouw “theater ademt”.
• Het grote, lege podium van de schouwburg zonder theatrale aankleding fascineert Claudia den Boer. Elk detail van deze bijna industriële ruimte is naakt en puur gefotografeerd. Hier wordt de schouwburg ontmaskerd.
• Geïnteresseerd in hoe en waar mensen leven, wonen, werken en ontspannen, heeft Ria Kock de sfeer van het interieur willen vastleggen, daarbij gebruik makend van het bestaande licht. De trappen in het gebouw spelen in haar verhaal de hoofdrol.
• Mariska van Zutven heeft Jan Starink en Tonny Geelen geportretteerd, twee mensen die de inspirerende kracht van de nieuwe schouwburg, 50 jaar geleden, van dichtbij hebben ervaren.

Föhn fotografeert overwegend vanuit een documentaire inslag en probeert een uitspraak te doen over de manier waarop de mens zich verhoudt tot zijn omgeving. Föhn onderzoekt daarnaast de taal van fotografie in het hier en nu, maar ook in verleden en toekomst.

De tentoonstelling is te bezichtigen van 6 januari tot eind maart als er concerten plaatsvinden in de concertzaal. Op aanvraag kunnen groepen de voorstelling bezichtigen onder begeleiding van een de fotografen. Bel voor meer informatie:013-5490321.
Deze tentoonstelling is tot stand gekomen in samenwerking met Kunstpodium T, bemiddelaar met de doelstelling talentvolle aankomend kunstenaars een podium te bieden, en mede mogelijk gemaakt door Fujifilm, Philips en Stichting KoBra.

Voor meer informatie over het 50 jarig bestaan:
Theaters Tilburg
Meer informatie Föhn
Meer informatie Expositie

Happy New Year

2010-12-31T15:41:00.001-08:00

Kerstmis 2010

2010-12-25T04:36:00.003-08:00

Mooie kerstdagen allemaal!
Merry Christmas to all of you!

Theater # 03

2010-12-16T15:16:00.003-08:00

Theater # 02

2010-12-10T18:18:00.000-08:00

Theater # 01

2010-12-04T15:32:00.000-08:00

De afgelopen maanden heb ik af en toe in een schouwburg mogen rondstruinen, werk makend voor een expositie ter gelegenheid van het 50 jarig bestaan van Schouwburg Tilburg, begin volgend jaar.
Enkele digitale foto's die ik niet ga exposeren plaats ik onder het kopje "Theater" op dit blog. Uit de 6x6 foto's die ik heb gemaakt voor de expositie moet ik nog een keuze maken uit twee series, die beide geschikt zijn maar totaal verschillend. Van belang daarbij is o.a. dat we verscheidenheid tonen en dus moet mijn werk niet teveel gelijkenis vertonen met dat van de anderen.

Impact Alzheimer

2010-11-04T05:05:00.000-07:00

Met o.a. Dit filmpje uit de in september gestartte campagne van Alzheimer-Nederland.nl moeten mensen aan het denken gezet worden over de grote impact die de ziekte van Alzheimer heeft en duidelijk maken dat dat iedereen kan overkomen. Met de plaatsing op mijn blog wil ik hier graag aan meewerken.

Vader # 01

2010-10-03T11:35:00.008-07:00

Pa toont zijn blauwe oog

Ook vaders kunnen zich een blauw oog vallen!
Gelukkig viel het verder mee, alleen een zere pols waarmee hij de val kennelijk toch gebroken heeft. Geen gebroken botten en dat is een geluk bij een ongeluk, zeker op zijn leeftijd! Hij heeft al genoeg te verduren.
In maart dit jaar kreeg hij de diagnose Alzheimer voor zijn kiezen.

Schouwburg Tilburg 50 jaar

2010-09-16T00:41:00.005-07:00

In maart 2011 viert Schouwburg Tilburg haar 50-jarig bestaan. Föhn is uitgenodigd om verschillende fotografische visies te geven op haar identiteit.
6 Fotografen, waaronder ikzelf, exposeren nieuw werk over de schouwburg en haar rol (plaats) in de Tilburgse gemeenschap, vanaf de dag dat de eerste steen gelegd werd.

Fohn exposeert van Januari tot Maart 2011 in de Foyer van de Concertzaal van de Schouwburg in Tilburg.

Voor meer informatie: fohnfotografenplatform@gmail.com

Villa Augustus #03

2010-08-19T03:03:00.005-07:00

Dit aparte kunstwerk in de Wantijzaal is gemaakt door Ton Martens en ontstaan door frottage van de vloer van de watertank. De gastvrouw bij Villa had het over rubbing en dat blijkt het Engelse woord voor deze techniek. Door heel Villa Augustus verspreid zijn verschillende delen van de vloer te vinden. Een mooie manier om dit stukje historie vast te leggen.

Villa Augustus #02

2010-08-19T02:54:00.003-07:00

Villa Augustus #01

2010-08-17T17:29:00.010-07:00

Augustus laat het voorjaar komen
en in de zomer overgaan
maar ook in 't najaar en de winter
zal Augustus als een toren
bij Vlij en Wantij blijven staan

Dit fijne gedicht is volgens informatie bij Villa Augustus gemaakt door onze (in 2008 overleden) stadsdichter, Jan Eijkelboom.

Wout en Ria 25 jaar

2010-08-16T12:35:00.015-07:00

In afwachting van de gasten die naar ons 25 jarig huwelijksfeestje zouden komen begon ik alvast wat foto's te maken. Toen de feestgangers toestroomden ben ik er maar mee opgehouden en hebben zoon, zus en zwagers het (grotendeels) overgenomen. Zie festiviteiten

Niet gemaakte foto's #03

2010-08-10T07:20:00.005-07:00

Zomerliefdes heb ik ervaren als een fijne tentoonstelling, mede door de selectie van poëtische teksten. Het idee voor deze expositie is gebaseerd op de verliefdheden die zowel fotografen als tentoonstellingsmakers kunnen overkomen. Lees verder ook op Photoq
Ik heb er inspiratie gevonden voor een verzameling fotobeelden van mezelf, die ik al dan niet al gemaakt heb. Het kan een langdurig project worden waar ik veel zin in heb.

Eén van mijn eigen grote liefdes was hier ook te vinden: Rinko Kawauchi (1972, Japan). Als je foto’s van haar ziet begrijp je wel waarom ik persoonlijk minder geef om foto’s van Inez en Vinoodh, hoe mooi die ook zijn. Tot mijn verrassing was er niet alleen een voor mij nieuw boek van haar (Semear, 2007) dat ik nog niet had gezien, maar trof ik ook oud werk waar ik al een tijdje naar op zoek was. Ik heb het boek “Cui Cui’(2005) gekocht. Het boek zag er aan de buitenkant niet zo mooi uit en ik vond de prijs bovendien aan de hoge kant, maar ik wilde het zo graag hebben dat ik de verleiding niet kon weerstaan.

Om 18.00 uur sloot Huis Marseille haar deuren en verliet ik het pand met een goed gevoel. In de Belgische trein terug naar huis ondervond ik nog wat mooie ogenblikken. Het licht deed het een poosje niet, op de noodverlichting na en we reden tergend langzaam door de Schipholtunnel. In de donkere tunnel af en toe flitsen van lampen die we passeerden en zachtjes pratende stemmen op de achtergrond. Een dromerig maar tevens welhaast surrealistisch sfeertje, dat eenmaal boven de grond een vervolg kreeg door de waas van geel en groen in het voorbijschuivende, door de regen wazige, landschap. Toen flitsten de lampen weer aan en kon ik verder met mijn boek, een heleboel niet gemaakte beelden in mijn hoofd.

In hoeverre zullen die gemiste foto’s nu mijn herinnering, de verbeelding en het denken over fotografie beïnvloeden? Ik hoop hier later nog eens op terug te komen.

Niet gemaakte foto's #02

2010-08-08T15:45:00.005-07:00

Eenmaal buiten op de Keizersgracht, in de regen, hoorde ik een hoop lawaai even verderop. Oh ja, de Canal Parade.

Toch maar even gaan kijken en genieten van al het vrolijks in de boten en volgepakt aan de kant. Ook al was ik laat, het was inmiddels 14.30 uur, ik kon nog een aardig plaatsje vinden waar ik het gebeuren een beetje kon volgen. Ik heb heel wat foto’s gezien die ik graag gemaakt zou hebben… De zwarte hond, in een bootje bij toeschouwers aan de overkant, die op 't punt leek in het water te springen. De armband van de man die met zijn hand op de auto voor me leunde, de mensen op de campingstoeltjes aan de overkant, alle vrolijke roze paraplu's en regenjasjes. De blote billen van mannen in de bootjes, het enthousiasme!

Mijn oog viel ook op alle auto’s die daar gewoon geparkeerd stonden en waar mensen met velen omheen stonden, tegen aan leunden of er hun blikjes bier op hadden gezet. Je moet niet bang voor een krasje zijn als je je auto daar laat staan. Een uurtje of wat langer heb ik het volgehouden, maar ik wilde ook nog erg graag naar Huis Marseille voor de expositie Zomerliefdes.

Niet gemaakte foto’s #01

2010-08-08T15:07:00.005-07:00

Ik ben in het bezit van het boek Nabeelden: album van niet gemaakte foto’s, van Rein Jelle Terpstra
Een boek over fotografie, maar dan zonder foto’s. Een fascinerend boekwerkje, met verhalen van verschillende auteurs/beeldenmakers over situaties waarin foto’s wel gezien werden, maar niet konden worden gemaakt omdat ze op dat moment geen camera bij zich hadden. En of dat dan een reden tot spijt is geweest, of niet. In hoeverre beïnvloedt die gemiste foto de herinnering, de verbeelding en het denken over fotografie? Ik moest aan dat boekje denken, toen ik mijn stukje schreef.

Zaterdag besloot ik vrij onverwacht naar Amsterdam te gaan, om twee fototentoonstellingen te bezoeken. Bijna altijd neem ik dan ook een digitale spiegelreflex mee, maar nu besloot ik om die thuis te laten omdat het toch altijd een heel gesjouw is als ik ook overweeg om boeken te kopen, een niet ondenkbaar scenario op zo’n dag. Het lot wil dat ik ook mijn 5 jaar oude digitale compactcamera niet bij me had gestoken, een beduidend minder zwaar toestelletje, maar toch niet bepaald een broekzakmodel. Zodoende arriveerde ik zonder enige camera in Amsterdam, waar ik al snel een hoop roze ontwaarde. Oh nee toch, hoe kon me dat ontschoten zijn: vandaag was de dag van de Canal Parade, het hoogtepunt van de Amsterdamse Gay Pride! Ik moest even wat scheldwoorden, gericht aan mezelf, wegslikken. Nou ja, gelukkig lag mijn oorspronkelijke plan niet in duigen en had ik nog veel zin in een bezoek aan Foam en Huis Marseille

In Foam was de overzichtstentoonstelling van het wereldberoemde fotografenduo Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin: Pretty Much Everything - photographs 1985-2010. Prachtige beelden, waar ik erg van genoten heb, maar die bij mij toch niet altijd de juiste gevoelige snaar wisten te raken. Het was allemaal zo gepolijst. Knap gemaakt en technisch volmaakt, in elk geval in mijn ogen, maar toch… Een groot aantal wist me echter wel te bekoren en wellicht was het ook de hoeveelheid (er hingen zo’n 300 foto’s) die me op een gegeven moment murw maakte. Of zou het gewoon het onderwerp zijn, mode heeft nu eenmaal niet zo mijn belangstelling.

Elders in Foam hing ook werk van Karl Blossfeldt (1865-1932). Zie ook deze website Het betreft een selectie originele prints uit het archief van deze wereldberoemde Duitse plantenfotograaf. Iets totaal anders! Bloemen en planten in zwart/wit, gefotografeerd met een zelfgebouwde grootformaat camera. Strak en geometrisch, want ontdaan van alle overbodige takjes en blaadjes, tegen een neutrale achtergrond. Ik heb een boek van hem en vond het geweldig om deze originele foto’s nu hier te kunnen bewonderen.

Simon Wald-Lasowski, met For your eyes in de bibliotheekzaal, kon me daarentegen absoluut niet bekoren. Ik heb er geen oordeel over, het werk dat daar was tentoongesteld deed me gewoon niets. Ik zal het wel niet snappen. Soms is het me ook een raadsel hoe ik, als de saaie vrouw die ik eigenlijk ben, in de kunstwereld ben beland.

Vlindertuin

2010-04-27T14:38:00.005-07:00

Het is me toch nog gelukt om vanuit de rolstoel en uit de hand wat foto's van die prachtige vlinders te maken.

Perspectief vanuit een rolstoel

2010-04-27T13:31:00.008-07:00

Het is slechts een verstuikte enkel, waardoor ik tijdens een familieweekendje Drenthe per rolstoel door de dierentuin geleid moest worden. Nu besef ik echter wel beter wat mensen ondervinden die daadwerkelijk gehandicapt zijn. Die afhankelijkheid...

Thuis bij moeder K. # 01

2010-04-08T12:30:00.008-07:00

Kunstbeurzen

2010-03-11T06:29:00.007-08:00

Dinsdagavond was ik aanwezig op het kantoor van de GKF, waar Dolph Kessler een lezing gaf over zijn werk. Hij liet daarbij verschillende interessante boeken zien, gemaakt met behulp van een copyshop en uitgegeven in eigen beheer.
De afgelopen drie jaar fotografeerde deze fotograaf op (inter-)nationale kunstbeurzen, zoals Frieze Art London, Art Cologne en Art Amsterdam. Daaruit is het fotoboek Art Fairs ontstaan. Een prachtig boek, uitgegeven door d'Jonge Hond, een uitgever die ik laatst tegenkwam op de boekenbeurs van Fotomuseum Rotterdam. Dolph Kessler heeft onlangs in de serie kunst, cultuur en entertainment van de zilveren camera met foto's uit Art Fairs de eerste prijs behaald.

Zelf mag ik ook graag fotograferen op kunstbeurzen en in musea, hoewel dat meestal de kunst zelf betreft. Toch is er langzaam iets aan 't veranderen en ben ik ook begonnen om situaties met mensen in beeld te brengen. De foto hieronder is ontstaan toen ik door Elisa Platteau (van de gelijknamige galerie uit Brussel) onverwacht gevraag werd om haar galerie te fotograferen, waarvan het andere beeld een voorbeeld is.

Trouwdag Harmke & Mike

2010-02-16T08:21:00.012-08:00

Benieuwd naar de rest? Er staan nog een stuk of wat;-) foto's op Flickr

De verrassing op de gezichten toen bekend werd gemaakt dat de vader van Mike het stel zou trouwen!

Trouwerij

2010-02-02T13:01:00.007-08:00

Zolang het bruidspaar zelf de foto's nog niet heeft gezien (ze zijn op huwelijksreis) kan ik ze natuurlijk niet op mijn blog zetten, maar deze foto spreekt al boekdelen!

Afgelopen vrijdag was het zover en heb ik mijn eerste (en voorlopig enige)bruiloft fotografisch vastgelegd. Wat een hectiek mensen, dat is echt niets voor mij, hoewel het een mooie ervaring was. Slopend ook, omdat ik nogal aan 't tobben ben met mijn gezondheid en het zwaar was om de camera met zoomlens, grip en flitser te hanteren en door de relatief kleine ruimte te moeten manoeuvreren. Klein ja, want het paar trouwde thuis in de huiskamer en de grootste verrassing van iedereen was dat de vader van de bruidegom het huwelijk voltrok! Hier wist zelfs zijn vrouw niet vanaf!
Hij is speciaal voor deze gelegenheid buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (BABS) geworden. Hij deed het uitstekend en wist het erg leuk te brengen!

Mijn eigen verrassing was een nieuwe camera, de (full frame) Sony Alpha 850, waar ik voorlopig heel gelukkig mee ben en waar ik nog heel veel mee hoop te fotograferen. Ik had hem eigenlijk nog niet verdiend, maar zie het nu maar als een investering. Ik weet 't, het is geen Nikon of Canon, maar ik hou wel van een beetje eigenzinnigheid, al sta ik als liefhebber van bestaand licht wel te likkebaarden bij de nieuwe Nikon D3s...

Van oud naar nieuw

2010-01-01T15:20:00.007-08:00

Voor iedereen die wel eens op mijn blog kijkt: alle goeds voor een gelukkig en gezond 2010, met heel veel prachtige fotomomenten!

Ik heb even in een foto- en blogdipje gezeten, maar ik krijg gelukkig weer wat zin om de boel op te pakken. Op de dag voor oudjaar heb ik mezelf een goede flitser cadeau gedaan en één van de eerste beelden zien jullie hierboven. Het door manlief bakken van de glutenvrije (!) appelflappen moest natuurlijk vastgelegd worden. Wie mij wat beter kent weet dat ik van nature geen flitser ben, maar het liefst foto's maak met bestaand licht. Mijn camera, een Konica Minolta D7, die ik nog steeds gebruik met oude Minolta-lenzen, of voor Minolta geschikte lenzen, is helaas niet zo goed in staat om bij zwak licht foto's te maken met niet al te veel (lelijke) ruis. Aangezien ik gevraagd ben om eind januari foto's te maken op de bruiloft van vrienden, iets wat ik normaliter niet doe en dus ook nog nooit gedaan heb, zat ik daar toch wel mee in mijn maag. Ik had nog wel een flitser liggen uit het analoge tijdperk, maar die bleek niet zo geweldig te werken op deze camera. Op zoek naar andere mogelijkheden kwam ik de Sony HVl-F58 AM tegen, met bijzonder goede recensies. Het blijft natuurlijk behelpen met deze eerste DSRL en mijn oude lenzen, maar zolang ik originele Minolta lenzen gebruik, lijkt het vooralsnog goed te gaan. Ik ga er dezer dagen nog maar eens flink mee aan de slag.

Met kloppend hart...

2009-10-04T02:39:00.005-07:00

Op 22 oktober 2009 opent in Kunstpodium T de eerste expositie van een groep gedreven, jonge documentaire fotografen die zichzelf verenigd hebben in een fotografenplatform met de naam Föhn.

Met de expositie ‘Foto Universalis’ onderzoekt Föhn de rol en betekenis van onze familiefotografie en daarmee het familiealbum in Nederland. De kleine en grote fotomomenten uit onze familiealbums; je eerste verjaardag met taart met één enkel kaarsje; jij op de dag dat jij je eerste fiets kreeg; of jij op je diploma-uitreiking, zijn gebruikt als inspiratiebron voor nieuw werk.

In de expositie is zowel individueel werk te zien als een gezamenlijk fotowerk wat ter plekke gemaakt wordt van elkaars jeugdfoto’s. Het individuele werk van elke fotograaf reageert met name op de universele, maar als uniek ervaren, fotomomenten in ons leven. Waar de ene fotograaf het gevoel van individualisme onderuit haalt, vult de andere fotograaf herkenbare momenten of ervaringen in, die uitblijven of niet zichtbaar zijn in een familiealbum.

Deelnemende fotografen zijn: Bob Verbruggen, Anjès Gesink, Erik Klein Wolterink, Claudia den Boer, Ria Kock, Jan van Wessel, Mariska van Zutven en Lisa Jacobs.

‘Foto Universalis’ is te zien bij Kunstpodium T, Noordstraat 105 in Tilburg, vanaf 23 oktober tot en met 1 november. Openingstijden Kunstpodium T: woensdag t/m zondag van 13.00 uur tot 18.00 uur en donderdag van 13.00 uur tot 21.00 uur.

Voor meer informatie: Föhn en Kunstpodium-T
We staan inmiddels ook aangekondigd op Photostart

Met kloppend hart...

“Het hart is een hol, gespierd orgaan dat het middelpunt vormt van het circulatiesysteem” lees ik in het Cultureel Woordenboek. Zo nuchter is de uitleg voor dit essentiële deel van ons lichaam, dat eenieder kent, vreest, of waar men juist lyrisch van wordt!

Veel mensen uit mijn omgeving hebben te maken gehad met zaken rondom het hart, in positieve dan wel negatieve zin. Mijn vader heeft vele jaren geleden een Open Hart Operatie gehad en een zelfde lot wachtte mijn lief ruim een jaar geleden. Ik heb dit willen vastleggen voor later, zowel voor hemzelf als voor mij, om geen lacune te laten ontstaan in ons familiealbum. “Herinneringen bewijzen”, zoals Susan Sontag dat ooit zei.

Met behulp van foto’s is het immers mogelijk om tot een reconstructie te komen en met mijn af en toe wankelende geheugen kon ik dit niet laten passeren, hoe heftig het op een bepaald moment ook was. “Tonen wat meestal verborgen blijft” is eveneens het streven van mijn wens, fotografie te laten zien die mensen raakt. Dat dit ook kan op een kleinschaliger vlak dan met het aan de orde stellen van grote maatschappelijke problemen, ben ik me voor ’t eerst bewust geworden bij het zien van de familiefoto’s van Kors van Bennekom, twintig jaar geleden op een expositie in Amsterdam.

Sfeerimpressies Lavendelpad

2009-08-27T08:12:00.004-07:00

Happy

2009-07-16T06:26:00.008-07:00

Parkeerplaats

2009-06-20T05:53:00.011-07:00

Met dit soort kastjes wordt blinde en slechtziende verstandelijk gehandicapten, bewoners of bezoekers van de blauwe kamer in Breda, duidelijk gemaakt waar o.a. de parkeerplaats, de school of de winkel zich bevinden. Blauw en geel zijn primaire kleuren die het best ontwaard worden door slechtzienden, zo verneem ik. Ik kwam dit kastje tegen op mijn weg naar 't Lavendelpad, een afdeling waar zwaar verstandelijk gehandicapten verblijven. Ik hoop hier de komende tijd foto's te mogen maken van de behuizing van de cliënten en misschien ook van de bewoners zelf. Een nieuw project, dat doorborduurt op mijn ontstane fascinatie voor omgeving/interieurs van bijzondere doelgroepen.

Op zoek naar meer informatie over de blauwe kamer kom ik terecht op de website van Brabantzorg.

Woon- en dagcentrum de blauwe kamer maakt deel uit van Sensis. Sensis is de organisatie voor zorg, onderwijs en diensten aan slechtziende en blinde mensen.

Nu weet ik al veel meer, maar ik kan op deze site nergens iets over de naam blauwe kamer vinden, dat intrigeert mij. Ik vind het zo'n mooie naam! Hier geeft Wikipedia uitsluitsel: De Blauwe Kamer verwijst naar kloosters in Breda en Oosterhout. Ah, zoiets vermoedde ik al.
De receptie bevindt zich in de Villa, een prachtig gerietdekt gebouw zo te zien, waar ooit boven in de kamertjes de eerste groep blinden en slechtzienden verzorgd werden door de nonnen. Eén van de bewoners van 't Lavendelpad heeft er nog gewoond, volgens een informante.

Verkeersmaatje

2009-06-12T05:20:00.004-07:00

Slow

2009-06-12T05:01:00.004-07:00

Tuinieren in Naarden

2009-06-09T09:49:00.005-07:00

Geschoten tijdens mijn bezoek aan Foto Festival Naarden. Ik dacht tijdens mijn voorgaande bezoeken aan de vestingstad Naarden deze mensen ook al te zijn tegengekomen, in dezelfde houding, maar helaas heb ik er geen foto's van in mijn archief!
Het Foto Festival duurt nog t/m 14 juni 2009

Misericordia Firenze

2009-05-18T06:21:00.006-07:00

Een meisje was gevallen en met haar hoofd op de tegels terecht gekomen, zo hoorden we even later. Het gebeurde tijdens onze vakantie in Italie, bij de bekende Duomo (Dom) van Florence, waar we kort daarvoor ook binnen waren geweest. Normaliter ben ik niet zo'n straat(actie)fotograaf - veel te traag en bedeesd, zeg maar gerust schijterig - maar iets in mij riep dat ik een foto moest maken en voor ik het wist had ik deze gebeurtenis vastgelegd. Niet dat ik me nu ineens een journalist voel, maar ik ben toch blij dat ik het gedaan heb! Ik zou het veel vaker moeten doen...
Wat is het toch dat mij weerhoudt om in het openbaar als vanzelfsprekend te fotograferen? Gebouwen, beelden, parken en tuinen, ja daar heb ik geen moeite mee. Maar mensen is een compleet ander verhaal. Op de een of andere manier voel ik me daar nooit safe bij en áls ik het al durf dan is het vaak te schielijk, zodat de foto gedoemd is te mislukken. Deze niet gelukkig, hier ben ik wel tevreden over.

Verstoppertje in het Fotomuseum

2009-04-17T01:45:00.011-07:00

"Alles is ijdelheid" is een tentoonstelling in het Nederlands Fotomuseum te Rotterdam, waar nog t/m 31 mei daguerreotypieën uit Nederlandse collecties wordt getoond, waarvan een aantal mogelijk tot de allervroegste, gedocumenteerde fotografische uitingen in Nederland behoort. Ze zijn zeer kwetsbaar en worden niet vaak getoond,dit is een eerste overzicht.
De daguerreotypie biedt als oudste vorm van fotografie een uniek beeld van de begintijd van de fotografie, zo'n 150 jaar geleden.

In Huis Marseille in Amsterdam is tegelijkertijd een selectie van de daguerreotypieëncollectie van het Museum Enschedé te zien. Ter gelegenheid van de beide tentoonstellingen is een website gelanceerd, waarop alle daguerreotypieën van over de hele wereld geregistreerd worden.

Dit jongetje speelde verstoppertje in een behoorlijk donker gedeelte van het Fotomuseum, tussen een vitrinekast met vroege camera, een stoel met neksteun, omdat geportretteerden lange tijd stil moesten zitten, en vitrines met daguerreotypieën, waar het nog donkerder was! Ik pakte het moment...

Beneden is het lente...

2009-04-10T02:08:00.004-07:00

Expositie Albert Schweitzer Ziekenhuis

2009-04-01T13:52:00.012-07:00

Van april t/m juni hangen mijn eindexamenfoto's in het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Sliedrecht. Openingstijden 7.00 uur - 19.00 uur, helaas niet in het weekend.
Adres: Wilhelminastraat 75, Sliedrecht

Vandaag hoorde ik dat Ton voortaan naar de dagbehandeling gaat in verpleeghuis Het Parkhuis, in Dordrecht. Om die reden heb ik ervoor gekozen om zijn foto uit de eindexamenserie: "Dat wat geweest is: herinneringen voor de toekomst" hier te publiceren, als aankondiging van mijn expositie.

Met Wiesjes gezondheid gaat het ook nog niet al te best, maar gelukkig heeft ze nu eindelijk hulp gekregen om haar huisje op orde te houden.

Verscheurd #04

2009-03-29T08:06:00.004-07:00

Verscheurd #03

2009-03-22T06:44:00.003-07:00

Verscheurd #02

2009-03-10T15:43:00.002-07:00

Verscheurd #01

2009-03-10T14:54:00.010-07:00

De oom en tante van Hanneke, een boekenvriendin, zijn vorig jaar overleden. "De oudjes", zoals ik ze maar even noemen zal, waren allebei dement en hebben hun huis in deplorabele staat achtergelaten. De laatste jaren van hun leven hebben zij een verscheurd leven geleid, een verbijsterend en triest verhaal, dat misschien ooit nog eens naar buiten komt.

Clownesk #02

2009-02-27T06:18:00.006-08:00

Clownesk #01

2009-02-27T06:11:00.005-08:00

Regenachtig Carnaval

2009-02-27T05:33:00.006-08:00

Blik op regenachtig en bewogen maar kleurrijke carnavalsgangers.

Gepofte kastanjes

2009-02-05T14:11:00.005-08:00

Contrast

2009-01-23T02:42:00.006-08:00

Winterbeelden

2009-01-15T01:59:00.009-08:00

Jayden

2009-01-15T01:35:00.005-08:00

Op 25 december 2008 is in onze familie een kerstkindje geboren, Jayden. Hij was een maandje te vroeg en kon nog niet goed eten. Inmiddels is hij 3 weken en is de maagsonde er gelukkig uit!

Wintercircus Royal

2009-01-08T16:55:00.005-08:00

The day after

2009-01-01T23:58:00.003-08:00

Mijn beste wensen voor dit nieuwe jaar!

Fijne dagen en een beeldrijk 2009!

2008-12-24T05:52:00.001-08:00

Aan de oever van de Gualdaquivir

2008-12-22T05:25:00.003-08:00

Spanje, Sevilla winter 2007/2008

Kaal hondje onder driepoot

2008-12-18T15:17:00.010-08:00

Deze hond lag in de etalage van een fotowinkel. Omdat ik het zo grappig vond dat hij onder het statief lag zocht ik een goede hoek om het beestje te fotograferen, waarbij ik met verbazing zag hoe kaal dat lijfje was. Vlak daarna stond het hondje rierend op en ik vond het gewoon eng om te zien hoe hij was toegetakeld, hele dunne pootjes met alleen onderaan wat haar. Helaas liep hij weg en kon ik geen foto meer daarvan maken. Ik ben geen hondenkenner en weet niet wat voor soort hond dit is, maar waarom doet men zoiets? Ik kan me niet voorstellen dat dit mooi gevonden wordt...

Update: van een anonieme blogger heb ik bericht gekregen dat dit een Chinese naakthond is. Het is dus een hondje dat (al heel lang) zo gefokt wordt! Dat verklaart een heleboel. Zijn huid vond ik overigens wel heel mooi van kleur, maar van dat haarloze ben ik toch nog steeds niet zo'n fan.

De Chinese Gekuifde Naakthond, die ooit de 'eetbare Chinese hond' werd genoemd, stamt volgens sommigen af van een haarloze Afrikaanse voorouder. Door steeds met de kleinste hondjes te fokken, ontstond de moderne versie van dit ras. Deze honden gingen met Chinese zeelieden mee op de wilde vaart en hielden de schepen vrij van ongedierte. Tegen de 18e eeuw waren ze dan ook in Afrika, Azië, Europa en Amerika te vinden. Er is tegenwoordig zowel een kale als een behaarde variëteit, de Powderpuff, vaak in hetzelfde nest. Het wonderlijke is dat de Chinese Gekuifde Naakthond warmte kwijtraakt via zweetklieren en niet via hijgen. Dit ras is in China (zijn land van oorspong)zeldzaam, maar geniet een groeiende populariteit in het Westen.

Bron: Honden Page

Slappe lach

2008-12-10T13:31:00.002-08:00

Fijne Sinterklaasavond

2008-12-05T06:53:00.004-08:00

Windowspotting

2008-11-27T10:54:00.001-08:00

Omgekeerde wereld

2008-11-22T02:58:00.002-08:00

COPD levensgevaarlijk!

2008-11-19T12:05:00.015-08:00

Vandaag is het Wereld COPD-dag!
Wat is COPD eigenlijk?

Op YouTube vond ik onderstaand campagnefimpje van het Astmafonds, gemaakt door de wereldberoemde fotograaf Erwin Olaf, die zelf ook COPD heeft!

Ook ik weet sinds afgelopen juli dat ik COPD heb, al heb ik nog nooit van mijn leven gerookt! Hoe dat dan kan? Waarschijnlijk door meeroken, werd er gesteld. Dat vond ik nogal een bewering, maar ja, een andere oorzaak zou ik ook niet weten:

Voor de oorzaak van COPD zijn een aantal risicofactoren te noemen. Ze zijn te verdelen in omgevingsfactoren en erfelijke factoren. Voor de omgevingsfactoren is het roken van sigaretten de belangrijkste factor. Andere factoren zijn passief roken van sigaretten, luchtvervuiling, beroepsgebonden factoren, frequente luchtweginfecties en lagere sociaal-economische status. Voor de erfelijke factoren geldt dat patiënten vaak een verhoogde gevoeligheid voor de luchtwegen hebben (verhoogde bronchiale hyperreactiviteit), man zijn en komt het vooral voor bij 'blanke' patiënten. Een heel zeldzame oorzaak is een tekort aan het enzym α1-antitrypsine.
Bron: Longgeneeskunde

Als kind heb ik tuberculose gehad. Ik heb een aantal jaren in Sanatorium de Klokkenberg in Breda gelegen. Hoewel mijn longen schoon waren, heb ik zelf toch sterk de idee dat het daarvandaan moet komen. Een mens (dit mens) zit nu eenmaal zo in elkaar, dat hij/zij voor alles een verklaring wil hebben, ook als die niet altijd te geven is.

In september, oktober en november 2006 heb ik tijdens een studie-opdracht een poging gedaan om mijn herinneringen aan die tijd boven water te krijgen. Dit is helaas niet gelukt, maar misschien moet ik daar wel blij mee zijn. Mijn gevoelens daaromtrent zijn ietwat tweeslachtig. Laatst bij mijn bezoek aan een van de boekgrrls in Amsterdam kwamen we erachter dat ook zij met tuberculose in een sanatorium heeft gelegen. In tegenstelling tot mijzelf wist ze zich nog van alles te herinneren. Dat was wel een openbaring, hoewel de verhalen die zij erover vertelde, in een totaal andere omgeving hadden plaatsgevonden.

In het trappenhuis

2008-11-15T14:11:00.004-08:00

Nogmaals jonkvrouw Elma

2008-11-05T13:54:00.008-08:00

Jonkvrouw Elma

2008-11-03T14:31:00.006-08:00

Voor mijn verzameling lezende vrouwen: Elma, één van de boekgrrls, lezend op haar troon in het huis van Hanneke in Amsterdam, tijdens ons boekgrrlsuitje afgelopen zondag.

Schaduw op Parr

2008-10-21T14:46:00.005-07:00

Tijdens Breda Photo 2008 vormde het door de zon gefilterd bladerdak mooie schaduwen op één van de beroemde foto's van de Engelse fotograaf Martin Parr.

Chassépark Breda

2008-10-20T14:17:00.006-07:00

Vanaf een tamelijk grote afstand zag ik deze kinderen en werd door iets in hun houding of gebaren getroffen. Met mijn zoomlens snel foto's gemaakt, want de tijd heeft me geleerd dat ik niet moet wachten tot ik dichterbij ben, omdat de situatie dan totaal anders kan zijn. Zo heb ik op reis bijvoorbeeld vaak gedacht, nee het licht is nu niet mooi, ik maak de foto wel op de terugweg, om vervolgens de bepaalde plek niet meer te passeren. En inderdaad, de kinderen liepen weg, naar hun ouders toe en ik vervolgde mijn weg ook, want anders zou het te laat zijn voor mijn geplande activiteiten van BredaPhoto!

En zo ziet mijn kamertje eruit!

2008-10-17T08:00:00.011-07:00

De tentoonstelling heet "Halte Vlaszak001" vanwege de bushalte voor de deur van het gebouw en omdat het de eerste expositie is in dit oude pand van de Sociale Dienst. De VAK (Vereniging ateliers kunstenaars) heeft hier de beschikking over verschillende ateliers voor kunstenaars. Met verenigde kracht is er een prachtige tentoonstellingsruimte gecreëerd, waar momenteel 27 fotografen/kunstenaars een fototentoonstelling hebben, in dezelfde maand als Breda Photo.
Kijk ook eens op Hyves en Photostart

Expositie Halte Vlaszak 001 (gelijktijdig met Breda Photo)

2008-10-02T14:59:00.009-07:00

Op speciaal verzoek van MJ zet ik hieronder nog even de foto's van mijn jongste (groeps)tentoonstelling in Breda, Halte Vlaszak 001! Het zijn 5 foto's uit mijn eindexamenserie van totaal 9 foto's "Dat wat geweest is: Herinneringen voor de toekomst".

Halte Vlaszak

2008-09-24T08:42:00.004-07:00

Via de VAK (Vereniging Ateliers Kunstenaars) in Breda doe ik mee aan de tentoonstelling: Halte Vlaszak 001 - een Fotografie Expositie in het voormalige pand van de Sociale Dienst, aan Vlaszak 6-8 in Breda.
De opening is op 3 oktober, ná de Open Studio Route van Breda Photo en de tentoonstelling loopt t/m 26 oktober. Verder open elke vrijdag/zaterdag/zondag 12.00-17.00 uur. Zelf ben ik er op 5 en 12 oktober, om te suppoosten.

Halte Vlaszak 001 is een foto-expositie met werk van 27 plaatselijke fotografen en beeldend kunstenaars. Van die laatsten zijn foto's te zien die zij bijvoorbeeld maakten als studie voor hun werk. Ik zal hier (een deel van) mijn eindexamenfoto's exposeren.Op een speciaal voor deze tentoonstelling gemaakte hyves site wordt een voorproefje gegeven van een aantal van onze foto's

De poster komt in het klein bij de kaarten van de exposanten, als extra kaart, zodat er een totaalpakket is voor de expositie. Deze worden ook weggelegd bij de Stadsgalerij: centraal informatiepunt van Breda Photo

Als je toch in de buurt bent voor Breda Photo dan is dit misschien een mooie gelegenheid om ook even bij ons te komen kijken!

voor wie mijn werk nog niet gezien heeft(of wie er geen genoeg van kan krijgen;-)) is dit een nieuwe mogelijkheid!

Dus wie weet tot ziens!

Zijdehoen

2008-09-11T06:01:00.005-07:00

Even wat anders.
Een aparte kip, die ik een tijdje geleden gefotografeerd heb bij Ton en Wiesje.

Een maand later

2008-09-03T02:51:00.003-07:00

Heren

2008-08-30T07:00:00.004-07:00

Het gaat nog niet zo voorspoedig allemaal, het herstel. We zijn de afgelopen week wat aan het dokteren geweest. Een keer of wat naar de huisarts vanwege enkele complicaties, een vervroegd bezoek aan de cardioloog vanwege hartritmestoornissen, na 's nachts de dokter aan het bed te hebben gehad en gisteren naar de chirurg vanwege een ontstoken been. Het been waar de ader voor de bypasses is uitgehaald en hetzelfde been waar een hernia vervelend blijft opspelen.
Zo'n beeld op de wc-deur laat je dan weer even glimlachen!

Tijd verdrijven

2008-08-21T01:11:00.003-07:00

Weer thuis!

2008-08-16T13:26:00.004-07:00

Bedankt voor al jullie goede wensen!
Manlief zit weer lekker thuis op de bank. Nou ja, niet echt lekker, want een forse hernia is al een poosje zijn deel en steekt met kop en schouders boven de pijn van zijn gespleten borstbeen uit. Dit belemmert daardoor het uitzicht op een goede revalidatie. Toch vindt hij het uiteraard heerlijk om weer thuis te zijn en op jullie verzoek daarom een, tussen de pijnlijke periodes in, vrolijk lachende echtelief! Wij slaan ons hier ook wel weer doorheen!

Intensive Care

2008-08-14T14:16:00.008-07:00

Straks, vrijdag, komt mijn lief gelukkig weer thuis! Binnen 24 uur is hij twee keer geopereerd aan zijn hart. De eerste keer gepland, voor een nieuwe hartklep en 4 bypasses. De tweede keer omdat hij een nabloeding had. Deze foto's heb ik gemaakt toen hij slapende werd gehouden na de eerste operatie.

The birds

2008-07-24T08:11:00.004-07:00

Mijn vader, staand voor een foto die hij ooit zelf gemaakt en afgedrukt heeft. Vogels op electriciteitskabels, in Oostenrijk.

Oude mensen die nog krachtig zijn

2008-07-10T10:44:00.004-07:00

Als daar muziek voor is, wil ik het horen:
ik wil muziek voor oude mensen, die nog
krachtig zijn,
en omgeploegd met lange, diepe voren
en ongelovig. Die de wellust en de pijn
nog kennen. Die bezaten en verloren.
En áls er wijsheid is, die geen vermoeidheid is,
en helderheid, die geen versterving is,
wil ik die zien, wil ik die horen.
En anders wil ik zot en troebel zijn.
M. Vasalis
Uit: Vergezichten en gezichten (1979)

Dat wat geweest is

2008-06-18T10:10:00.008-07:00

Tekst Presentatie Eindexamen

DAT WAT GEWEEST IS: HERINNERINGEN VOOR DE TOEKOMST

Mijn scriptie gaat over herinneringen.
Door mijn onderzoek raak ik geïnteresseerd in de aftakeling van ons geheugen door dementie. Op een Alzheimer contactavond raak ik in gesprek met Ton (81, licht dement)en Wiesje (73) en word ik uitgenodigd op hun hobbyboerderijtje.

Dit echtpaar met hun typische interieur vol verhalen en herinneringen, intrigeert mij. Ik zie twee kanten van hen. Enerzijds hun standvastigheid en kracht om hier te blijven wonen, ondanks ouderdom en gebreken. Anderzijds de vervreemding van elkaar en van zichzelf.

Ik heb er voor gekozen om niet zozeer die sterke kant te benadrukken, maar het accent meer te leggen op hun broze relatie en kwetsbaarheid, omdat die het beste samen gaan met de interieurfoto’s waar ik veel affiniteit mee heb.
Via een hele omweg ben ik zo weer terecht gekomen bij de interieurs, waar ik vóór mijn studie door gefascineerd ben geraakt.

Het huisje staat er alleen en wat eenzaam bij, de luiken gesloten als om de buitenwereld af te schermen. Twee mensen, eenzaam maar niet alleen. De man verzonken in zijn eigen wereld. De vrouw, actief bezig in een vol maar opgeruimd huis waar alle plooien worden weggestreken. Ze slapen gescheiden. Het interieur straalt geen gezelligheid uit.

Hoe lang kan dit nog duren?

De nieuwbouw neemt steeds meer omringende ruimte in beslag. De mensen worden steeds ouder, straks wordt ook hun oude huisje met de grond gelijk gemaakt om ruimte te scheppen voor de toekomst.

Met mijn foto’s wil ik hun wereld als het ware conserveren, als herinneringen voor die toekomst. Het gaat er eigenlijk over, om in herinnering te houden wat voorbij is, omdat het niet alleen de goede herinneringen zijn die er toe doen.

Eindexamenfoto's

2008-06-10T11:45:00.007-07:00

Vanaf nu hebben studenten en alumni van AKV/StJoost de mogelijkheid om een portfolio aan te maken. Ik heb daar meteen gebruik van gemaakt en er alvast één van mijn eindexamenfoto's op gezet (kijk onder de naam Deijkers, mijn studentennaam). De "echte" foto's staan onder aan de trap klaar om eind van de week opgehangen te worden in de academie. Het begint nu spannend te worden. De ruimtes in de academie zijn vrij gegeven en moeten worden ontruimd, gewit en schoongemaakt, dat laatste door de academie zelf gelukkig.
Mijn portfolio zal ik de komende tijd verder aan gaan vullen.

Terug naar de Klokkenberg

2008-05-30T13:49:00.008-07:00

Nu bij Brabants Licht van Cubra, het webmagazine van Cultureel Brabant: Terug naar de Klokkenberg met enkele van de foto's die ik in dat voormalig sanatorium in Breda gemaakt heb.
Ik ken deze verrassende site al geruime tijd en toen er laatst via Karin een verzoek om foto's kwam dacht ik meteen aan mijn Klokkenberg-project. Fijn dat de foto's nu geplaatst zijn, ik heb erg veel genoegen beleefd aan dat project.

Hieronder nog een foto die ik gemaakt heb in de kapel, waar kort nadat ik daar foto's gemaakt had (van mijn oude communiefoto) vergaderd zou worden, zodat de huismeester de hele tijd tafels en stoelen aan 't aanslepen was geweest. Wel een mooie ambiance!

Plooien

2008-05-22T15:22:00.004-07:00

Geen foto voor mijn eindserie, evenmin als het brood uit mijn laatste blog. 't Zijn wel favorieten van me, maar ze passen niet echt tussen de andere foto's. Met deze foto ging het ook nog mis tijdens het scannen, ik denk dat het apparaat te lang had aangestaan... De rode rand en puntjes heb ik eruit geknipt en gepoetst. Waardoor de strepen zijn ontstaan weet ik niet, maar ik vind ze na bewerking van de foto niet meer storen. Niet alle plooien zijn gladgestreken, maar dat hoeft ook niet altijd.

Ons dagelijks brood

2008-05-15T03:03:00.003-07:00

Blij verrast!

2008-03-28T12:07:00.006-07:00

Ton was jarig en reageerde blij verrast dat ik op zijn verjaardag kwam.
Zijn verlanglijstje vond ik erg aandoenlijk:

een wegwerpcamera
een bon voor afhaaleten van een Indisch restaurant
bonbons van Boulanger
zuurtjes

Het blijkt dat mensen met Fronto-temporale dementie erge zoetekauwen kunnen zijn. Ton heeft vroeger overigens ook "in de suiker" gezeten.

Uitkijkend over de oprukkende nieuwbouw

2008-03-28T12:02:00.001-07:00

Meer sneeuw

2008-03-26T16:17:00.004-07:00

Vallende sneeuw

Wat meer grafisch gemaakt

Sneeuw in de Oliepijp

2008-03-26T16:00:00.006-07:00

Raymond Depardon

2008-03-26T12:59:00.002-07:00

Quote van een favoriete fotograaf:

"The photographer is filled with doubt. Nothing will soothe him."
Raymond Depardon

Verificatie

2008-03-23T07:00:00.002-07:00

Vanwege de vervelende spam die ook hier is opgedoken, is het vanaf nu helaas alleen mogelijk om te reageren op een bericht na woordverificatie! Een mailtje blijft natuurlijk altijd welkom.

Geen paaskuiken

2008-03-23T06:09:00.007-07:00

Vorige week geboren en niet geel maar grijs, een heel bijzonder kuiken vind ik (als absolute leek op dierengebied). De kip, waarvan ik de naam alweer vergeten ben - een zijdehoender misschien - mag er trouwens ook wezen. Ze is wel vreemd gegaan volgens Wiesje, en die kan het weten. Het kostte nog heel wat geduld om deze foto's te maken, het kuiken dook steeds weg onder de rokken van moeders. Ook had ik mijn statief niet bij me en was het vrij donker, zodat ik ze niet echt scherp kreeg. De bewogen kop vind ik zelf wel beeldverfraaiend.
Als stadsmens leer ik van alles bij op de hobbyboerderij. De beestjes zitten in een konijnenhok, dat vanwege de kou in de bijkeuken staat. Het brood ligt te drogen voor de schapen en de honden.

Vrolijk Pasen!

Hersenspinsels

2008-03-16T09:48:00.003-07:00

Dit zou wel een goede kaft zijn geweest voor mijn scriptie, maar die is al lang af en voorzien van een andere foto. Binnenkort krijgen we de cijfers te horen, ik ben erg benieuwd naar het commentaar van mijn scriptiebegeleider en de praktijkdocent, en het verschil daartussen!

En de duif lacht...

2008-03-13T14:54:00.008-07:00

In de keuken gezeten en in gesprek met de bewoners, hoorde ik na een rake opmerking de duif inderdaad lachen.

Sinds een paar weken ben ik in het bezit van een klassieke Bronica EC. Ja, ik weet 't, rijkelijk laat om pas aan 't einde van het vierde jaar met middenformaat te beginnen, maar net zoals bij de vorige eigenaar van deze machtige camera luidt mijn slogan: beter laat dan nooit. Ik heb er pas een paar rolletjes mee vol geschoten en moet o.a. erg wennen aan het vierkante formaat, zeker met de 40 mm. groothoeklens. Maar deze al een paar jaar digitaal verslaafde voelt langzaam maar zeker toch een liefde opbloeien. Deze foto heeft mijn hart gestolen, als je dat kunt zeggen van je eigen werk.

Ik ben er nog niet helemaal uit of ik foto's van interieurs met of zonder mensen wil, voor mijn eindexamenproject. Toch beiden, denk ik. Zeker als ik een beeld wil geven van (een periode) uit het leven van deze mensen. Over twee weken moet ik er wel zo'n beetje uit zijn wat het wordt, dan hebben we de laatste beoordeling vóór het eindexamen.

Bij Wiesje en Ton

2008-03-06T08:18:00.004-08:00