 |
| Henk in 1977, Locarno |
Kort geleden kreeg ik een (onverwachte) brief van het
pensioenfonds Horeca & Catering. Het ging over een wijziging van hun
pensioenregeling en ik kreeg de brief omdat ik pensioen bij hen zou hebben
vanwege mijn ex-partner, waar ik heel lang geleden 8 jaar mee getrouwd ben geweest. Nu was dit de allereerste keer dat ik een bericht had
ontvangen van dit pensioenfonds, ik wist niet eens of mijn ex, waarvan ik al in
1981 gescheiden was, nog leefde.
Toevallig hadden W. en ik het nog niet zo lang
geleden over hem gehad, heel soms komt ie bovenborrelen. We hadden na 1981/1982
geen contact meer met elkaar en ik heb eigenlijk nooit meer iets over hem gehoord,
op een klein levensteken na - halverwege de jaren ’80 - van vroegere vrienden,
dat hij “into the Bhagwan” zou zijn.
Getriggerd door de brief ondernam ik een kleine zoektocht op
internet, zonder resultaat. Tot ik de idee kreeg op zijn vier voorletters te
zoeken. Bingo! Een foto met een grafzerk, heel even in beeld voor de foto werd
bedekt met een vierkant, waarop je je e-mail adres kon invullen. Ik kon niet
zien welke naam er op de grafsteen stond, maar bovenin stonden wel de naam,
geboorte- en overlijdensdatum. Geen twijfel mogelijk, dit betrof mijn ex en hij
bleek al 6 jaar geleden te zijn overleden. Hij is slechts 59 jaar geworden. Toch een kleine schok!
We zochten verder en kwamen uit bij deze foto van zijn grafsteen op de begraafplaats in Bennekom. Henk bleek in hetzelfde graf te liggen als zijn moeder, die 6 jaar daarvoor was overleden.
Ik belde met het pensioenfonds en hoorde dat ik recht had op
een klein nabestaandenpensioen. Ik zou in 2014 “al” een brief van hen hierover
hebben gehad, maar deze brief heeft mij om wat voor reden dan ook nooit
bereikt. Ze sturen mij nu alsnog een
formulier, waarop ik met terugwerkende kracht een uitbetaling kan verwachten. Een
week later wacht ik nog steeds op deze brief!
Als herinnering aan mijn tijd met hem bovenstaande foto, die ik destijds zelf heb gemaakt, ontwikkeld en afgedrukt.
