Tegenwicht

Om tegenwicht te bieden aan wat bij een vorige bespreking "recht voor zijn raap" foto's werden genoemd, om het zo maar even uit te drukken, ben ik op zoek gegaan naar een wat andere benadering. Deze foto's hebben het nog niet, zie ik nu. Nog steeds wat recht van voren benaderd, hoewel ik me ook afvraag wat daar dan niet goed aan is. Wat is er mis met strak en recht? Ik doe het niet bewust en zeker niet bij alle foto's, maar kennelijk is er iets in een vorige sessie gebeurd, waardoor dat eruit sprong. Ik ga nog maar eens goed naar die foto's kijken. En nog weer eens door mijn fotoboeken van andere fotografen bladeren.

Wonderboom

Wonderlijk deze foto. Elke keer als ik het bestand open verschuift er iets en focussen mijn ogen automatisch naar het "goede" punt. Als ik dan probeer de openingsstand te vinden, lukt dat me niet meer. Heb ik dat nou alleen, of gebeurt dat bij meer mensen? Het zal wel aan de scherptediepte liggen, maar waarom heb ik dat bij andere foto's, met dezelfde lens genomen en met dezelfde instelling, niet? Ik heb de foto geprint, maar dan zie ik geen verschil. Ik zie het trouwens ook niet gebeuren nu ik de foto op mijn blog heb geplaatst. De kleuren zijn ook anders, minder fel, misschien komt het daardoor. Iets teveel aan de levels veranderd wellicht? Ik ga er nog eens naar kijken binnenkort.

Ik wilde een poëtisch beeld creëren, dat lijkt me wel gelukt.

Rood en groen

Vandaag in het nieuws: aantal besmette teken neemt sterk toe. Van de week werd ik zelf geconfronteerd met een grote, ovale, rode plek op mijn billen, hoogstwaarschijnlijk een EM ofwel erythema migrans. Dat zou betekenen dat ik nu de ziekte van Lyme heb! Ik ben gelijk niet meer zo dol op groen...

Groen is gras

Groen is gras, groen is gras, onder mijne voeten...Een kinderliedje waar ik even aan denken moest. Ook voor hondenvoetjes-en hoopjes is gras lekker, alleen is dat weer niet zo fijn voor kindertjes. Wordt vervolgd.

Kaal en schraal

Ben ik er nu weer ingestonken?

Terwijl ik de linkerfoto aan het maken was, hoorde ik waarschuwende fietsbel, hernam positie en drukte af, omdat ik dit zo goed in het plaatje vond passen. Geen groen te bekennen, nou ja in de verte lonkt een boom. De bewoners van dit complex worden via een betonnen doorgang naar huis gesluisd. Links heb ik de voorgrond bewust onscherp willen houden, om het verre groen toch iets van een accent te geven. Rechts ligt volgens klasgenoten het accent op de fietser en wordt er daardoor niet genoeg gezegd over mijn eigenlijke onderwerp. Vanwege voorgaande ben ik het daar niet helemaal mee eens, al heb ik daar wel even over moeten nadenken. Of ben ik toch in de valkuil van het mooie plaatje gelopen?

Ontbrekend groen

Vorige week heb ik even met Bas gesproken. Alleen groen is niet voldoende, werktitel zou iets kunnen zijn van: Groen en wat het nog meer is of kan zijn. Juist het groen dat er niet is, is misschien interessant.

Na de eerdere, verkennende foto’s en een rondje groen, ben ik daarom op zoek gegaan naar het ontbrekende groen. Dat viel nog niet mee, omdat ik steeds weer getriggerd werd door het groen dat er wél was, al was het maar in de vorm van een uit een stoep opduikende paardebloem. Mijn insteek moet dus kennelijk anders worden, ik moet op zoek naar elk stukje grauw en grijs beton, of juist naar het frivole rode steen van de al aanwezige nieuwbouw zonder tuintjes, waar groene vingers ook niet nodig lijken te zijn. Het is een wonderlijke omgeving en je blijft je verbazen als je daar rondloopt.

Hier toch weer groen, in de vorm van een groene deur, maar elke verwijzing naar natuurlijk groen ontbreekt verder. Tijdens de les van Bert Sissingh heb ik het er met hem ook nog even over gehad, naar aanleiding van een nieuwe blogspot die we voor zijn lessen: Schrijven over eigen werk moesten maken. Bert vond alles fotograferen dat groen is overigens een goede insteek. Of blauw. Nou is blauw toevallig mijn lievelingskleur, maar laat ik het voor dit blok toch maar op groen houden!

En de bovenste foto, waarom ik die heb gemaakt? Puur een ingeving. Ik zag iets in mijn ooghoek, het blik zo keurig achter elkaar, de lijnvoering, het kale en grauwe, het licht. Ik werd erdoor geraakt en hij bevalt me.

Thema: Groen

Op zoek naar groen informatie op het internet vond ik ook nog het inspirerende artikel van Rien Vroegindeweij
Rien Vroegindeweij (1944) woont en werkt in Rotterdam. Publiceerde gedichten en proza in tijdschriften en bundels en schreef diverse boeken over Rotterdam.
Hij was columnist van het Rotterdams Dagblad.
Door zijn stuk: De kleur van het paradijs, werd ik over de streep getrokken om in dit project over Katendrecht met GROEN aan de gang te gaan.

Enkele zinnen uit zijn tekst:
Groen is de eerste kleur van de wereld.
Groen is maakbaar.
Groen is het planmatige groen van stadsparken en plantsoenen, de planten op het dakterras van een woontoren en in de vensterbank van een rijtjeshuis, de zieltogende struiken in de middenberm van een verkeersweg, de door bouwgronden bedreigde weiden en polders, de schaarse bossen, het groen van de nationale natuurparken.
Groen is de kleur van het paradijs.
Groen is politiek

Genoeg aanknopingspunten dus om hiermee aan de slag te gaan. Ik zou graag een caleidoscopisch portret - in allerlei groenschakeringen - maken, van dit stukje Rotterdam. Niet noodzakelijkerwijs alleen maar natuurlijk groen, al ligt het er ook nog aan wat tijdens de besprekingen hierover gezegd zal worden.
Kortom, omdat ik nu eenmaal een keuze moet maken, laat ik al die andere plannen even in de ijskast liggen, maar dat wil niet zeggen daar ik daar geen gat in zie.

NB. de foto's laten nog even op zich wachten, omdat ik de laatste tijd drukker ben geweest met fotograferen, theoretisch onderzoek en schrijven dan met het verwerken van alle foto's die ik heb gemaakt!

Tijd voor een keuze

Tja en dan moet er toch weer een keuze gemaakt worden. Hoewel ik ondertussen barstte van de ideeën, was mijn eerste gedachte bij het lezen van allerlei informatie over Katendrecht een groene insteek, omdat ik heel veel teksten tegenkwam waar iets over GROEN instond:

Aan de ene kant uitkijkend over de Maas, aan de andere kant genieten van de serene rust van het groene binnenterrein.
Een groen en open park.
Ooit was het dorp Katendrecht omgeven door lommerrijke buitenplaatsen.
Deze vroegere “Tuin”van Rotterdam keert weer terug, want de wijk wordt groen, heel groen met een uitgestrekt wijkpark midden in Katendrecht.
De zuidkades van Katendrecht zijn bijna 1,8 kilometer lang, wat exact een zeemijl is. Het is de bedoeling deze kades ‘groen’ in te richten, zodat je als het ware het schiereiland gemakkelijk kan rondwandelen met steeds een prachtig uitzicht op het water rondom Katendrecht.

Dus Katendrecht wás groen en het moet weer groen worden!

Uit het rapport van de GGD:

Groen en buitenruimte
De combinatie van groen en water vormen een sterke kwaliteit voor Katendrecht. Het maakt het tot een gebied dat bijna alles in zich heeft. Brede groene lanen versterken deze sfeer. Het is van belang het groen en de publieke buitenruimte te ontwikkelen voor gebruik door alle Katendrechters en bezoekers van het gebied. Gebruikskwaliteit, flexibiliteit en vooruit kijken (hoe verandert de demografie?) zijn hierin sleutelwoorden. Het groengebied moet ‘met liefde’ worden beheerd. De kades en het groen rondom kunnen een aantrekkelijke wandel/fietsroute vormen, op de eerste plaats voor de bewoners zelf. Mogelijkheid tot regulier bewegen dicht bij huis is een sterke troef voor gezondheid en welbevinden.

Veiligheid
Het groengebied moet overzichtelijk worden ingericht en op een veilige manier toegankelijk zijn vanaf meerdere zijden.

Vervolg van mijn ontmoeting

Ik had gelezen dat aan het einde van de 19e eeuw de drukte van de Rotterdamse haven een toeloop tot gevolg had van mensen in Zeeland en Noord-Brabant, omdat er veel werkeloosheid was vanwege een crisis in de landbouw. Tussen 1894 en 1908 werden daarom op Katendrecht veel nieuwe huizen gebouwd. Het kerkje uit de Parochie "H. Margaretha Maria Alacoque" is als zodanig in gebruik geweest van 1878 tot 1999, volgens de informatie uit het gemeentearchief van Rotterdam.

De man met de hond zei dat hier eens in de maand Fred Keesen vond ik veel meer info over De Oase (zie linkerkant van zijn weblog).

Er kwamen een paar mensen aanlopen die naar binnen gingen en ik begreep dat in het pand ook vluchtelingen woonden. Nog iets waar een interessant verhaal achter kan zitten. Ik heb Robert, want zo bleek hij te heten, om zijn telefoonnummer gevraagd, zodat ik hem eventueel nog eens kan benaderen voor informatie. We waren inmiddels bij het Kaappark aangekomen en daar kon hij zich nog steeds erg kwaad over maken, zei hij, omdat de landschapsarchitect de oude bomen die er stonden weggehaald had. Er waren wel nieuwe voor in de plaats gezet, maar dat was geen verbetering. En wat had je nu, een paar veldjes narcissen in het gras!

Na dit gesprek met Robert had ik opnieuw voldoende stof om over na te denken.

Ontmoeting

Van Ben hebben we een hoop interessants gehoord over nieuwe ontwikkelingen op Katendrecht, maar ik had ook al veel op internet gevonden. Veel daarvan heb ik al op ons blog gezet. Daartussen zitten ideeën genoeg (ouderen, Chinezen, architectuur) om er fotografisch gezien wat van te maken en al zwervende over het bijna-eiland komen er nog meer bovenborrelen.

Op een zaterdag kwam ik met hem in contact, de man met de hond zal ik hem maar even noemen. Dat het ’s avonds zo mooi was om foto’s te maken, vertelde hij. De Erasmusbrug was dan paars, de kubus daarginds boven op de loods was groen verlicht. Vanaf deze plek had je een prachtig uitzicht. Op mijn vraag of het ‘s avonds wel veilig was hier, gaf hij als antwoord dat ik wel iemand mee moest nemen, een vriend of zo. Als hij in de avonduren zijn hond uitliet voelde hij zich toch niet echt prettig. ‘s Morgens was het ook interessant, want dan deed een oude Chinees hier zijn Tai Chi oefeningen. Ik begon over de academie en onze opdracht in deze wijk en vroeg of hij hier woonde. Dat deed hij, al kwam hij niet hier vandaan, maar van de Veluwe en hij miste zijn bossen wel.Gelukkig stonden hier nog wel wat oude iepen. Een deel ervan was ertussenuit gehaald en naar de andere kant van het schiereiland verhuisd, om de bomen wat evenrediger te verdelen.

Al pratende liepen we met elkaar op, want hij wilde me laten zien waar de r.k. kerk was met de versierde panelen. En zo liepen we ook even binnen bij het wijkmuseum Katendrecht aan de Rechthuislaan, waar nu een kunstschilder een galerie heeft. Boven in het pand woonde volgens mijn informant nog steeds de kunstenaar Wally Elenbaas, 94 jaar oud. Bij het kerkje, een pand met een kruis aan de muur, bewonderde ik de panelen met een voorstelling over de geschiedenis van Katendrecht.