Heren

Het gaat nog niet zo voorspoedig allemaal, het herstel. We zijn de afgelopen week wat aan het dokteren geweest. Een keer of wat naar de huisarts vanwege enkele complicaties, een vervroegd bezoek aan de cardioloog vanwege hartritmestoornissen, na 's nachts de dokter aan het bed te hebben gehad en gisteren naar de chirurg vanwege een ontstoken been. Het been waar de ader voor de bypasses is uitgehaald en hetzelfde been waar een hernia vervelend blijft opspelen.
Zo'n beeld op de wc-deur laat je dan weer even glimlachen!

Tijd verdrijven

Weer thuis!

Bedankt voor al jullie goede wensen!
Manlief zit weer lekker thuis op de bank. Nou ja, niet echt lekker, want een forse hernia is al een poosje zijn deel en steekt met kop en schouders boven de pijn van zijn gespleten borstbeen uit. Dit belemmert daardoor het uitzicht op een goede revalidatie. Toch vindt hij het uiteraard heerlijk om weer thuis te zijn en op jullie verzoek daarom een, tussen de pijnlijke periodes in, vrolijk lachende echtelief! Wij slaan ons hier ook wel weer doorheen!

Intensive Care

Straks, vrijdag, komt mijn lief gelukkig weer thuis! Binnen 24 uur is hij twee keer geopereerd aan zijn hart. De eerste keer gepland, voor een nieuwe hartklep en 4 bypasses. De tweede keer omdat hij een nabloeding had. Deze foto's heb ik gemaakt toen hij slapende werd gehouden na de eerste operatie.

The birds

Mijn vader, staand voor een foto die hij ooit zelf gemaakt en afgedrukt heeft. Vogels op electriciteitskabels, in Oostenrijk.

Oude mensen die nog krachtig zijn

Als daar muziek voor is, wil ik het horen:
ik wil muziek voor oude mensen, die nog
krachtig zijn,
en omgeploegd met lange, diepe voren
en ongelovig. Die de wellust en de pijn
nog kennen. Die bezaten en verloren.
En áls er wijsheid is, die geen vermoeidheid is,
en helderheid, die geen versterving is,
wil ik die zien, wil ik die horen.
En anders wil ik zot en troebel zijn.
M. Vasalis
Uit: Vergezichten en gezichten (1979)

Dat wat geweest is

Tekst Presentatie Eindexamen

DAT WAT GEWEEST IS: HERINNERINGEN VOOR DE TOEKOMST

Mijn scriptie gaat over herinneringen.
Door mijn onderzoek raak ik geïnteresseerd in de aftakeling van ons geheugen door dementie. Op een Alzheimer contactavond raak ik in gesprek met Ton (81, licht dement)en Wiesje (73) en word ik uitgenodigd op hun hobbyboerderijtje.

Dit echtpaar met hun typische interieur vol verhalen en herinneringen, intrigeert mij. Ik zie twee kanten van hen. Enerzijds hun standvastigheid en kracht om hier te blijven wonen, ondanks ouderdom en gebreken. Anderzijds de vervreemding van elkaar en van zichzelf.

Ik heb er voor gekozen om niet zozeer die sterke kant te benadrukken, maar het accent meer te leggen op hun broze relatie en kwetsbaarheid, omdat die het beste samen gaan met de interieurfoto’s waar ik veel affiniteit mee heb.
Via een hele omweg ben ik zo weer terecht gekomen bij de interieurs, waar ik vóór mijn studie door gefascineerd ben geraakt.

Het huisje staat er alleen en wat eenzaam bij, de luiken gesloten als om de buitenwereld af te schermen. Twee mensen, eenzaam maar niet alleen. De man verzonken in zijn eigen wereld. De vrouw, actief bezig in een vol maar opgeruimd huis waar alle plooien worden weggestreken. Ze slapen gescheiden. Het interieur straalt geen gezelligheid uit.

Hoe lang kan dit nog duren?

De nieuwbouw neemt steeds meer omringende ruimte in beslag. De mensen worden steeds ouder, straks wordt ook hun oude huisje met de grond gelijk gemaakt om ruimte te scheppen voor de toekomst.

Met mijn foto’s wil ik hun wereld als het ware conserveren, als herinneringen voor die toekomst. Het gaat er eigenlijk over, om in herinnering te houden wat voorbij is, omdat het niet alleen de goede herinneringen zijn die er toe doen.

Eindexamenfoto's

Vanaf nu hebben studenten en alumni van AKV/StJoost de mogelijkheid om een portfolio aan te maken. Ik heb daar meteen gebruik van gemaakt en er alvast één van mijn eindexamenfoto's op gezet (kijk onder de naam Deijkers, mijn studentennaam). De "echte" foto's staan onder aan de trap klaar om eind van de week opgehangen te worden in de academie. Het begint nu spannend te worden. De ruimtes in de academie zijn vrij gegeven en moeten worden ontruimd, gewit en schoongemaakt, dat laatste door de academie zelf gelukkig.
Mijn portfolio zal ik de komende tijd verder aan gaan vullen.

Terug naar de Klokkenberg

Nu bij Brabants Licht van Cubra, het webmagazine van Cultureel Brabant: Terug naar de Klokkenberg met enkele van de foto's die ik in dat voormalig sanatorium in Breda gemaakt heb.
Ik ken deze verrassende site al geruime tijd en toen er laatst via Karin een verzoek om foto's kwam dacht ik meteen aan mijn Klokkenberg-project. Fijn dat de foto's nu geplaatst zijn, ik heb erg veel genoegen beleefd aan dat project.

Hieronder nog een foto die ik gemaakt heb in de kapel, waar kort nadat ik daar foto's gemaakt had (van mijn oude communiefoto) vergaderd zou worden, zodat de huismeester de hele tijd tafels en stoelen aan 't aanslepen was geweest. Wel een mooie ambiance!

Plooien

Geen foto voor mijn eindserie, evenmin als het brood uit mijn laatste blog. 't Zijn wel favorieten van me, maar ze passen niet echt tussen de andere foto's. Met deze foto ging het ook nog mis tijdens het scannen, ik denk dat het apparaat te lang had aangestaan... De rode rand en puntjes heb ik eruit geknipt en gepoetst. Waardoor de strepen zijn ontstaan weet ik niet, maar ik vind ze na bewerking van de foto niet meer storen. Niet alle plooien zijn gladgestreken, maar dat hoeft ook niet altijd.